Dobór wagi pocisku do skoku gwintu w broni typu AR15

W poniższym wpisie postaramy się wytłumaczyć jak dobrać wagę pocisku do skoku gwintu. Oprzemy się na broni typu AR15 i amunicji kaliber 223 Rem.

Na pewno zauważyłeś, że ta sama amunicja może się różnić wagą pocisku podaną na opakowaniu. Może być opisana w gramach lub granach. Przydaje się to m.in. do dobrania odpowiedniej wagi do waszego broni.

Każdy karabin typu AR15 posiada lufę z wewnętrznym gwintem, który nadaje ruch obrotowy pociskowi. Pozwala to na stabilizację lotu pocisku poprzez osiągnięcie efektu żyroskopowego. Niestety nie jest to takie proste gdyż efekt ten może być za duży lub za mały. Kluczowym elementem jest masa pocisku.

Gdy M16 pojawił się po raz pierwszy w wojsku amerykańskim w latach 60tych standardem był nabój M193 z pociskiem o wadze 55 ganów. Broń produkowana wtedy miała skoku gwintu 1:14 (czyli gwint wykonywał pełen obrót na odległości 14 cali). Chwilę później zauważono problem ze stabilizacją i następne wersje miały już lufy z gwintem o skoku 1:12.

Obecnie amunicja dla wojska i cywilów mocno się zmieniła. Dzięki zmianie kształtu i wagi powstało wiele wariantów, które zaczęły powodować konieczność tworzenia luf o innym skoku. Należy w tym miejscu pamiętać, że nie ma „jedynego dobrego skoku”. Zależy to od przeznaczenia jaki sobie założymy.

Popularnie uważa się, że wolniejsze gwinty nie ustabilizują cięższych pocisków a szybsze wykreują za duży efekt żyroskopowy przy strzelaniu z lżejszej amunicji. Niemniej jednak lepiej mieć za szybki gwint niż za wolny.

Jak zwykle bywa w sprawach związanych z bronią większość innowacji wychodzi z wojska i ich doświadczeń związanych z użyciem broni. Ponad dekadę temu bron strzelecka typu AR15 poszła w dwóch kierunkach:

1. Krótkie lufy typu 10,5” umożliwiające działanie w pojazdach jak również budynkach podczas walk typu CQB
2. Dłuższe lufy typu SPR (special purpose rifle), które zapełniały lukę pomiędzy „króciakami” a typową bronią strzelców wyborowych

W obu rozwiązaniach nacisk położono na cięższe pociski. W pierwszym przypadku w celu kompensacji utraty prędkości a w drugim w celu zwiększenia zasięgu pocisku na efekty zewnętrzne na większych odległościach.

Rzućmy okiem na różne skoki gwintu i zalecanej wagi pocisku

GWINT 1:14"
Raczej ciężki do znalezienia w broni typu AR15 obecnie ale można znaleźć jeszcze w repetierach. Takie lufy poradzą sobie z amunicją o wadze 55 granów ale lepszą będzie ammo o wadze 50-52 grany

GWINT 1:12”
Lufy o tym skoku gwintu da się znaleźć na rynku ale raczej w USA. Przeznaczone są raczej na polowania. Poradzi sobie z amunicją 55-60 granów ale lufy będą raczej długie czyli powyżej 16”

GWINT 1:10”
To już bardziej nowoczesny skok ale i tak już ciężko go znaleźć. Poradzi sobie z amunicją o wadze do 69 granów ale ammo 55 oraz 62 grany będzie latało równie dobrze.

GWINT 1:9”
Tutaj zaczyna się droga wykorzystywania zalet ciężkich pocisków. Ten gwint nie nakręci jeszcze 55 gr pocisku za szybko ale też poradzi sobie z 70 granowym pociskiem. Z dłuższą lufą oraz wyższą prędkością ta kombinacja może wiele wybaczyć

GWINT 1:8”
W lufach o długości 16” pozwala to na „napędzenie” ciężkiego pocisku nawet o wadze 80 granów. Przy wykorzystaniu ciężkiego pocisku ważna jest jego prędkość dlatego w broni typu SPR ważna jest długość lufy (ale też nie przesadzajcie :-) link do artykułu o długości luf tutaj). Można też zastosować taki skok w lufach krótkich w broni takiej jak POF-USA P415. Pozwala to na osiągnięcie odpowiedniej energii kinetycznej przy krótkiej lufie na krótszym dystansie.

GWINT 1:7”
Gwint wybrany w latach osiemdziesiątych w momencie przejścia na nabój typu M885. Taki skok gwintu można znaleźć w karabinkach typu M4, MK12 SPR czy w popularnych HK416. Taka lufa ustabilizuje pocisk do 90 granów a ammo 70-77 granów jest świetnym wyborem. Niemniej jednak obecnie pojawiająca się nowa amunicja ze specjalnym pociskiem zaczyna mieć problem w osiągnięciu odpowiedniej prędkości aby wykorzystać swoje przeznaczenie (mowa o specjalnej amunicji wojskowej).

Poniżej prezentujemy grafikę w celu ułatwienia analizy